Endometriose

De kracht van internet

Jaren geleden heb ik al eens een vergelijkbaar stuk geschreven op het forum of misschien was het zelfs nog een tijd eerder op mijn oude dagboek-site, ik weet het niet zo goed meer. Het was in de tijd dat mailinglijsten een beetje plaats gingen maken voor blogs en de eerste social media op kwam. De tijd dat het steeds gewoner werd om online informatie te zoeken, ervaringen te delen en lotgenoten te treffen. En toch, tegelijkertijd werd dat laatste een beetje gebagatelliseerd, zeker de contacten en vriendschappen die er konden ontstaan. Want het was toch maar internet ? Dan kan je toch nooit echt iemand leren kennen, laat staan iets van vriendschap opbouwen. Ik en veel lotgenoten wisten wel beter, al die kanalen waren juist de manier om te ontdekken dat je niet alleen bent, er niet alleen in staat. Hoe vaak deze meiden me niet door de zwaarste dagen en donkerste perioden hebben geloodst, veelal onbewust. En niet eens zozeer door het delen van de smart maar juist die leuke alledaagse dingetjes. Even normaal voelen in een krankzinnige periode. Achter het scherm speelt je ziekte immers (bijna) geen rol.

Inmiddels weten we beter, weten we dat social media en whatsapp niet in de plaats is gekomen van real life contact maar een aanvulling is geworden.  Lotgenotenfora en daarvan afgeleide websites, blogs en communities floreren en zijn heel normaal geworden. Mede hierdoor, door internet is er zoveel informatie verspreidt over onze ziekte en wat de gevolgen daarvan (kunnen) zijn. Internet is een enorm krachtig medium. Dat ondervond ik pasgeleden met dit blog opnieuw.

In de loop van een zondag in mei kreeg ik een emailtje van WordPress (waar dit blog gehost wordt) dat ze niet goed wisten wat er gebeurde maar dat het ongewoon druk was op dit blog. Nieuwsgierig als ik was opende ik het beheerdersdeel en schrok gewoon even. Normaal trekt het blog zo 20-30 unieke bezoekers per dag en nu waren het er ineens 693 ! Toen werd ik nog nieuwsgieriger want hoe kon dat toch en wie waren al die bezoekers ? Al snel ontdekte ik dat het geen spam-gebeuren was en dat het dus echte bezoekers waren. Maar hoe dan ?? Het was een raadsel.

En toen opende ik het bijgebehorende twitter-account en het raadsel werd opgelost. Iemand had de lepeltheorie via een tweet gedeeld onder een MS patienten community. En blijkbaar een grote en actieve community met als gevolg dat men en masse doorklikte naar de Lepeltheorie. De dagen erna ijlde dit nog een beetje na en inmiddels 2 weken verder staat de Lepeltheorie op eenzame hoogte met 1457 unieke pageviews. Hoewel endometriose geheel anders is als MS zijn er ook zoveel overeenkomsten en kunnen we over en weer herkenning vinden. Een soort verbroedering tussen twee chronische ziekten. En dat is ook de kracht van de Lepeltheorie natuurlijk, het maakt niet uit welke naam het beestje heeft, elke chronisch zieke zal er herkenning in vinden.

Iemand die waarschijnlijk niets met endometriose van doen heeft, kwam bij toeval op dit blog terecht, las de Lepeltheorie en klikte het door naar een heel andere groep mensen die daar kracht en inspiratie uit zouden kunnen putten. Dat is de kracht van internet.

 

Advertenties

2 gedachten over “De kracht van internet”

  1. Ik denk dat je een heleboel mensen hebt geholpen en gesteund in al die jaren met je blogs en andere wetenswaardigheden van de endometriose! Geweldig gedaan Fabiana!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s